261 papers
De evolutiebiologie verkent hoe leven op aarde zich door de tijd heen heeft ontwikkeld en aangepast. Deze fascinerende wetenschap bestudeert de mechanismen achter diversiteit, variatie en de aanpassing van soorten aan hun omgeving. Van de kleinste genetische veranderingen tot de vorming van nieuwe soorten, dit veld biedt een diep inzicht in de geschiedenis van het leven zelf.
Op Gist.Science verzamelen we elk nieuw voorpublicatieartikel dat op bioRxiv verschijnt binnen dit domein. Voor elke preprint bieden we zowel een toegankelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische analyse, zodat iedereen de nieuwste inzichten kan begrijpen zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente publicaties over evolutiebiologie.
Dit artikel toont aan dat variatiele modulariteit in het genotype-fenotype-fitheidsmap leidt tot een "module-selectiebalans" waarbij eigenschappen met gelijke snelheid evolueren, een voorspelling die wordt ondersteund door data van het lange-termijn evolutie-experiment met *Escherichia coli*.
Deze studie presenteert een uitgebreide, openbare database met genetische paterniteitsgegevens van meer dan 3.000 individuen bij 52 primatensoorten en toont aan dat hoewel fylogenie een bescheiden invloed heeft, de groepsopbouw (zoals het aantal mannetjes en de leefwijze) de belangrijkste voorspeller is voor het paterniteitsaandeel van dominante mannetjes, terwijl reproductieve seizoensgebondenheid geen significante rol speelt.
Deze studie toont met een nieuwe fylogenetische aanpak aan dat het Ebola-virus zich mogelijk decennialang in een sluimerende toestand in zijn reservoir kan bevinden, wat onze kennis van de virale persistentie en verspreiding in Centraal-Afrika fundamenteel verandert.
Deze studie toont aan dat mutualistische stikstofbindende rhizobia genetische variatie bezitten die de weerbaarheid van hun gastheerplanten tegen parasitaire nematoden beïnvloedt, wat suggereert dat voedselgerichte mutualismen een sleutelrol spelen in de evolutionaire ontwikkeling van afweermechanismen.
Dit artikel introduceert een theoretisch kader dat aantoont hoe phylogenetische signaal, stochastische ruis en systematische bias verschillend schalen met het aantal karakteristieken, waardoor het de fundamentele grenzen van de resolutie van phylogenetische bomen in het phylogenomische tijdperk verklaart en richtlijnen biedt voor experimenteel ontwerp.
Deze studie biedt het meest uitgebreide plastide-gebaseerde fylogenomische raamwerk voor het hyperdiverse orchideeëngeslacht Bulbophyllum, waarbij de evolutionaire relaties binnen de Aziatische clade worden opgehelderd en een solide basis wordt gelegd voor een toekomstige taxonomische herziening.
Deze studie toont aan dat seizoensgebonden fluctuerende selectie, zoals waargenomen bij Drosophila, leidt tot een genome-wide vermindering van de effectieve populatiegrootte met ongeveer 50%, waarbij de omvang van deze daling voornamelijk wordt bepaald door de maximale amplitude van de allelfrequentiefluctuaties.
Deze studie biedt een single-cell sequentie-analyse van de volledige levenscyclus van *Oikopleura dioica*, waardoor inzicht wordt verkregen in de celtype-diversiteit en de genexpressie van het epitheel dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van het filtervoedingshuis.
Dit onderzoek onthult dat de Y-chromosomen van *Mercurialis annua* twee evolutionaire lagen vertonen die zijn ontstaan door opeenvolgende onderdrukking van recombinatie, en identificeert het gen APRR7 als een sterke kandidaat voor de master-seksbepaling binnen het geslacht.
Uit deze studie blijkt dat structurele selectie alleen binnen meso-structurele domeinen waarneembaar is, waardoor evolutionaire gradiënten zichtbaar worden die in geaggregeerde netwerken verdwijnen.